Jul
24
2007
0

Το δημιουργικό αρχείο του BBC – Ανοιχτό για όλους στην Μεγάλη Βρετανία

Διαβάζοντας το προηγούμενο post μου για το BBC και το DRM νιώθω ότι δεν τόνισα αρκετά τα θετικά της ιστορίας του BBC με την ανοιχτή πρόσβαση. Μπορεί να μην αγκάλιασαν το ανοιχτό λογισμικό, το αρχείο τους όμως προσφέρει υλικό με μια άδεια παρόμοια με το Creative Commons, το οποίο επιτρέπει την μίξη και χρήση υλικού από το αρχείο από επισκέπτες. Δηλαδή, την δημιουργικότητα με βοήθεια υλικού προερχόμενου από το αρχείο του BBC.

Στην παρακάτω ιστοσελίδα ο Paul Gerhardt, υπεύθυνος του προγράμματος BBC Creative Archive, λέει μεταξύ άλλων γιατί το έκαναν όπως το έκαναν και γιατί δεν το κλείδωσαν όπως πολλοί θα περίμεναν στην σύγχρονη παρανοϊκή βιομηχανία των παραγωγών / διαμοιραστών οπτικοακουστικού υλικού.

Είπε, για παράδειγμα, ότι ενώ ένα μιξαρισμένο έργο που περιέχει κυρίως υλικό από το αρχείο έχει κυρίως αξία για τους συγγενείς του καλλιτέχνη που το δημιουργεί, δηλαδή για την οικογένειά του, τον κλειστό του κύκλο… Παρόλ’ αυτά μπορεί η ποιότητα να είναι αρκετά καλή ώστε το BBC να θέλει να μεταδόσει αυτή την δημιουργία. Με αυτόν τον τρόπο η ανοιχτή πρόσβαση φέρνει όφελος και στο ίδιο το BBC. Όφελος που το αυστηρό σύστημα προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων που κυριαρχεί στο χώρο δεν θα επέτρεπε.

Μην ξεχνάμε βέβαια ότι η άδειά τους περιορίζει την χρήση γεωγραφικά: μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οπότε ακόμα και το αρχείο δεν είναι 100% ανοιχτής πρόσβασης. Όπως όμως λέει ο Gerhardt, το σύστημα λειτουργεί: το κοινό δημιουργεί και σέβεται τις απαιτήσεις της άδειας.

Το ντοκυμαντέρ μιλάει γενικότερα για τα πνευματικά δικαιώματα και τον στόχο του copyright γενικότερα με απλές συζητήσεις με σημαντικούς ανθρώπους του χώρου, όπως τον Lessig που βρίσκεται πίσω από τις άδειες Creative Commons.

Δείτε το στο http://www.goodcopybadcopy.net/

Written by admin in: Uncategorized | Tags: , , , ,
Jul
24
2007
0

Authors@Google #1: Bess Vanrenen

Ξεκινώ μια σειρά για την εκδήλωση authors@google που οργάνωσε η ομόνυμη εταιρεία τον Ιούλιο φέτος καλώντας επιφανείς συγγραφείς να μιλήσουν για διάφορα θέματα, από την εκπαίδευση και την εφηβεία, μέχρι τεχνικά θέματα μηχανών αναζήτησης στο διαδίκτυο. Οι συγγραφείς εξηγούν τα επιχειρήματά τους και παρουσιάζουν τα τελευταία τους βιβλία.

Εδώ θα παραθέσω απλά μερικά από αυτά όπως ακούστηκαν στο βίντεο και μου έκαναν εντύπωση. Τα βίντεο είναι στα αγγλικά.

Η συγγραφέας Bess Vanrenen συζητά το βιβλίο-ανθολογία της “Generation What?: Dispatches from the Quarter-Life Crisis” την 5 Ιουλιου 2007 το οποίο αναφέρεται στην κρίση της «ενός τετάρτου ηλικίας», δηλαδή τα χρόνια της εφηβείας και λίγο πιο μετά, από 15 μέχρι και 20 περίπου. Ουσιαστικά πρόκειται για μια συλλογή δοκιμίων από πολλούς συγγραφείς για το χάσμα των γενεών με έμφαση στην σύγχρονη νέα γενιά.

Σίγουρα ενδιαφέροντα πράγματα για γονείς αλλά και νέους ανθρώπους που πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι όλοι περάσαμε δύσκολα χρόνια στην εφηβεία, ο καθένας με τον τρόπο του. Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του βίντεο είναι οι ερωτήσεις προς το τέλος και η εισαγωγή στην αρχή.

…εξήγησα λοιπόν στην κυρία αυτή ότι η κρίση αυτή είναι ένα είδος παράλυσης που οφείλεται στο μεγάλο πλήθος των επιλογών που υπάρχουν για τους νέους αυτής της ηλικίας. Φυσικά το πρώτο που μου είπε ήταν «α τι λυπηρό, έχεις πάρα πολλές επιλογές» (ειρωνικά) και μετά είπε ότι αυτό είναι καλύτερο απ’ το να μην έχεις αρκετές επιλογές. Αυτό είναι εμφανές. Αυτό όμως που δεν θέλω να ακούω είναι τον κόσμο να το μειώνει ως πρόβλημα. Δηλαδή, αυτό δεν μετράει επειδή δεν υποφέρεις «αρκετά».

…μια ψυχολογική κρίση είναι πάντα μια κρίση…Αν οδηγείται κάποιος στην κατάθλιψη και παρόμοια προβλήματα, τότε υπάρχει θέμα και είναι σημαντικό.

το βιβλίοΤο βίντεο

Written by admin in: Uncategorized | Tags: , , , ,
Jul
22
2007
0

Η ζωή των άλλων και το περίφημο «δεν έχεις τίποτα να κρύψεις»

Ο ειδικός ασφαλείας και τεχνολογιών ασφαλείας Bruce Schneier παρουσιάζει ένα ενδιαφέρον δοκίμιο για το επιχείρημα «δεν έχεις τίποτα να κρύψεις» και την προστασία των προσωπικών δεδομένων του καθηγητή Daniel Solove.

Είναι περίεργο πώς η κάθε εξουσία, μικρή ή μεγάλη, όταν θέλει να μάθει κάτι κι εσύ αντιστέκεσαι σου χτυπάει την κλασσική «καραμέλα» «αν δεν έχεις κάνει τίποτα παράνομο, δεν έχεις τίποτα να κρύψεις». Στην πρόσφατη ταινία «Η ζωή των άλλων» το επιχείρημα χρησιμοποιείται ευφυέστατα από την Στάζι, την διαβόητη υπηρεσία ελέγχου συνειδήσεων της Ανατολικής Γερμανίας πριν την πτώση του τοίχους.

Αν δεν διαβάσετε το δοκίμιο, δείτε οπωσδήποτε την ταινία.

Jul
22
2007
0

Η Warner μηνύει χρήστη για 6 αρχεία, δημοσιεύει 4000+

Ο πόλεμος των δισκογραφικών εταιριών εναντίον των «πειρατών» του διαδικτύου συνεχίζει να μαίνεται, παρασέρνοντας κι άλλα αθώα θύματα. Στην υπόθεση Warner vs Paternoster ο κύριος Paternoster δέχτηκε μήνυση από την εταιρεία Warner γιατί διαμοίραζε 6 τραγούδια για τα οποία κατέχει τα πνευματικά δικαιώματα. Τίποτα το περίεργο εδώ: ακριβές νομικές διαδικασίες για 6 τραγούδια… ενώ ο κάθε μαύρος στις καφετέριες έχει μερικές εκατοντάδες στο χέρι και χιλιάδες στην βαλίτσα του.

Το ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι ότι ως πειστήριο έβαλαν πάνω απο 4000 αρχεία του υπολογιστή του, πολλά από τα οποία είναι προσωπικά αρχεία κάθε είδους και πολλές πορνογραφικές εικόνες και βίντεο. Ενδιαφέρουσα τακτική να εκθέτεις δημόσια έναν άνθρωπο με τέτοιο τρόπο για να τον φέρεις σε δυσμενή θέση απέναντι στο δικαστήριο και να τον πιέσεις να συμβιβαστεί χωρίς πολλά-πολλά.

Βέβαια ο κύριος Paternoster, πολεμιστής στο Ιράκ, λοχίας, κατέθεσε αντιμήνυση για το θέμα αρνούμενος τις κατηγορίες και εξηγώντας ότι κάποιοι συνάδελφοί του εγκατέστησαν στο φορητό του υπολογιστή προγράμματα κι αρχεία, μια και το μοιράζονταν. Κάποιος λοιπόν έθεσε όλο το μηχάνημα σε κοινή χρήση κατά λάθος, έτσι και βρήκε η Warner όλα τα αρχεία του κυρίου Paternoster.

Τώρα ποιος θέλει επίτηδες να μοιράσει τα προσωπικά του αρχεία…. δεν σας φαίνεται κι εσάς λίγο παράξενο;

Άρθρο της τοπικής εφημερίδαςRecording Industry vs The PeopleΤο πλήρες κείμενο της αντιμήνυσης

Written by admin in: Uncategorized | Tags: , ,
Jul
22
2007
0

Δικηγόροι και δικαστήρια στις υποθέσεις της RIAA / MPIAA

Το δικηγορικό – ακτιβιστικό blog Recording Industry vs The People αναφέρει σε ένα άρθρο του για μια υπόθεση παραβίασης πνευματικής ιδιοκτησίας από αυτές που η RIAA / MPAA και οι δισκογραφικές εταιρείες εκτοξεύουν κατά χιλιάδες κάθε χρόνο εναντίον πελατών τους τα εξης:

The papers indicate that Richard L. Gabriel’s hourly billing rate is $375.

Ο κύριος Richard Gabriel πληρώνεται ως δικηγόρος ειδικός σε υποθέσεις πνευματικών δικαιωμάτων 375 δολλάρια την ώρα. Που αν το καλοσκεφτούμε είναι καμιά δεκαριά διπλά CD άλμπουμ. Την ώρα. Αναρωτιέται κανείς τι κοστίζει περισσότερο σε αυτά τα λόμπυ: η «πειρατεία» ή η νομική τους στρατηγικη…

Written by admin in: Uncategorized | Tags: , ,
Jul
16
2007
0

DRM: Άλλη μια αποτυχία, αυτή τη φορά με το Zune

To Engadget και το BoingBoing και ο κόσμος όλος βουίζει εδώ και δυο μέρες με την ανακοίνωση από μέλος του φόρουμ Doom9 ότι μπορεί να αφαιρεί τους περιορισμούς από τα αρχεία που αγοράζονται από το Microsoft’s Zune Marketplace ώστε να παίζουν και σε άλλα φορητά players. Ορίστε; Δεν γνωρίζατε ότι αν αγοράσετε ένα μουσικό κομμάτι δεν μπορείτε να το μεταφέρετε σε άλλη συσκευή; Τώρα το ξέρετε.

Είναι άλλη μια απόδειξη ότι το DRM απλά δεν λειτουργεί παρά μόνο ως παράγων εκνευρισμού και περιορισμού του νόμιμου χρήστη. Ο μεγάλος ανταγωνιστής του Zune (και κυρίαρχος της αγοράς) είναι η Apple, ο πρόεδρος της οποίας δήλωσε σαφώς και δημόσια τον προηγούμενο μήνα ότι το DRM δεν λειτουργεί παρόλο που το iTunes Store εξακολουθεί να χρησιμοποιεί την τεχνολογία.

Λεπτομέρειες για τον «DRM-οφάγο» και πολλά (μα πολλά) mirrors για το εν λογω λογισμικό στο φόρουμ του Doom9.

Jul
16
2007
0

DRM και BBC: Γενική κατακραυγή

Μέσα στην γενικότερη κατακραυγή ενάντια των τεχνολογιών περιορισμού δικαιωμάτων χρήστη (DRM) που προσπαθούν να περιορίσουν τι, πώς, πότε και πόσες φορές θα κάνει κανείς με περιεχόμενο που αγόρασε νόμιμα, έρχεται άλλη μια είδηση, αυτή τη φορά από τον Βορρά.

Το BBC, ο γνωστός βρετανικός κολοσσός-δημόσια τηλεόραση/ραδιόφωνο της Μεγάλης Βρετανίας έιχε κάνει κάποιες δοκιμές για να αποφασίσει τι λογισμικό θα χρησιμοποιήσει για τις διαδικτυακές εκπομπές, ζωντανές και μη δίνοντας ελπίδα ότι το πασίγνωστο “This is the BBC” θα ακουστεί και διαδικτυακά για όλους. Η σημασία της επιλογής αυτής είναι καθοριστική για την κοινότητα μετάδοσης βίντεο και ήχου μέσω του διαδικτύου καθώς το αρχείο του BBC είναι τεράστιο.

Τελικά, προς έκπληξη όλων, το BBC αποφάσισε να αγοράσει μια τεχνολογία από την γνωστή σε όλους για τα Windows Microsoft. Αποτέλεσμα της συμφωνίας είναι ένα λογισμικό αναπαραγωγής πολυμέσων που κάνει χρήση DRM: το iPlayer, αποτέλεσμα της πρόσφατης πρόσληψης ενός πρώην στελέχους της Microsoft που ειδικεύεται στις τεχνολογίες DRM. Ο λόγος του παγκόσμιου σοκ είναι ότι τα προγράμματα του BBC χρηματοδοτούνται υποχρεωτικά από κάθε ιδιοκτήτη τηλεοπτικού δέκτη στην Μεγάλη Βρετανία (TV license). Προγράμματα που μεταδίδονται ελεύθερα και μάλιστα εκτός συνόρων αλλά και παγκοσμίως θα μεταδίδονται περιορισμένα με βάση γεωγραφικούς, οικονομικούς ή άλλους παράγοντες. Συγκεκριμένα, βίντεο που κατεβάζει κανείς θα παίζουν μόνο για 7 ημέρες μετά το κατέβασμά τους μέσω ενός προγράμματος που ελέγχει κάθε βίντεο που εμφανίζεται στον υπολογιστή του χρήστη! Επίσης το iPlayer λειτουργεί μόνο σε λειτουργικά της Microsoft και αποκλείει κάθε μετατροπή του, οπότε όλα τα λειτουργικά συστήματα βασισμένα σε ανοιχτό λογισμικό αποκλείονται αυτόματα.

Αρχικά δημιουργήθηκε αντίσταση στην κίνηση αυτή ακόμα και από τους ίδιους τους παράγοντες του BBC αλλά τελικά τα «κεφάλια» του οργανισμού στήριξαν το DRM σε μια πρόσφατη απόφασή τους αποφασίζοντας ακόμα και η κλασσική μουσική να εκπέμπεται με DRM. Τώρα το Open Source Consortium συναντήθηκε με τον ελεγκτικό φορέα Ofcom και μαζί πίεσαν απειλώντας προσφυγή σε Ευρωπαϊκά Δικαστήρια το BBC να εξετάσει σοβαρά μια λύση ανοικτού λογισμικού ή έστω μια λύση χωρίς DRM. Η κίνηση αυτή είχε αποτέλεσμα και τώρα το BBC άρχισε συζητήσεις για το θέμα.

Εάν οι προσπάθειες ευοδώσουν σύντομα το τεράστιο αρχείο του BBC που συμπεριλαμβάνει σπάνιες ιστορικές ηχογραφήσεις, βίντεο αλλά και το καθημερινό του πρόγραμμα μπορεί να γίνουν διαθέσιμα σε όλους, τουλάχιστον εντός της Μεγάλης Βρετανίας, χωρίς ανάγκη κλειδωμένων συσκευών.

Jul
11
2007
0

Οι υποκλοπές επιτέλους υπό σοβαρή εξέταση ειδικών

.. και όχι δημοσιογράφων, επικοινωνιολόγων, δικηγόρων και πολιτικών. Αυτοί μας τα κάνανε μαντάρα γενικώς με το όλο ζήτημα και τελικά εκτεθήκαμε διεθνώς και ποιος ξέρει τι υλικό κατάφεραν να συλλέξουν οι υποκλοπείς κατά την διάρκεια τόσων μηνών…

Την προηγούμενη εβδομάδα λοιπόν δύο ειδικοί της επιστήμης υπολογιστών έγραψανγια το ΙΕΕΕ (Institute of Electrical and Electronics Engineers, Inc. – Ινστιτούτο ηλεκτρολόγων μηχανικών) στο περιοδικό του ένα εκτενές post-mortem της υποκλοπής. Οι ευθύνες δεν είχαν τόσο μεγάλη σημασία (βαρύνουν κυρίως την Vodafone) αλλά η διεθνής κοινότητα λαμβάνει ένα σκληρό μάθημα. Οι ειδικοί ασχολήθηκαν με το σύστημα και τις αντιλήψεις που οδήγησαν στις υποκλοπές και όχι σε ρητορική περί ευθυνών και συνομωσιών.

Μερικοί ειδικοί ασφαλεία δικτύων με δημοφιλέστατα blogs στον χώρο έγραψαν:

Ένα σύστημα για να επιτρέπει στην αστυνομία να κρυφακούει σε συζητήσεις χρησιμοποιήθηκε παράνομα (τι έκπληξη)Bruce Schneier
Ποιός επιβλέπει τους επιβλέποντες;

Δύο μαθήματα πρέπει να μάθουμε από αυτό το συμβάν. Πρώτα, η τήρηση αρχείων και των διαδικασιών είναι πολύ σημαντικά. Όλοι όσοι εμπλέκονται στον σχεδιασμό ή στην λειτουργία συστημάτων πρέπει να προσέξουν αυτό το τμήμα του άρθρου. Λέω “όλοι” και όχι “όλοι όσοι ασχολούνται με την ασφάλεια” γιατί τα αρχεία δεν έχουν απαραίτητα στόχο την ασφάλεια.Steve Bellovin
Η αρχειοθέτηση είναι ουσιώδης πάντοτε ακόμα κι αν δεν φαίνεται αρχικά να έχει καμία σχέση με την ασφάλεια. Η Vodafone έσβηνε τα αρχεία κάθε τρεις μήνες οπότε χάθηκαν όλα για την εξοικονόμηση αποθηκευτικού χώρου (ένα μηδαμινό κόστος).

Για κάποιον λόγο, οι διεπαφές καταγραφής δεν φαίνεται να υπόκεινται και σε μεγάλη τεχνική εξέταση, και αρχίζουμε να βλέπουμε πόσο εύκολο μπορεί να είναι να χρησιμοποιηθούν για κακούς σκοπούς. Αδυναμίες εδώ μπορεί να είναι δίκοπο μαχαίρι, επίσης, μερικές φορές κάνοντάς πιο εύκολη την αποφυγή νόμιμης επίβλεψης για τους εγκληματίες.Matt Blaze
Εγκαθιστώντας συστήματα υποκλοπής είναι αναμενόμενο ότι πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην χρήση τους και στην σωστή και νόμιμή τους λειτουργία.

Πράγματα αυτονόητα αλλά σίγουρα όχι κατανοητά από τις διοικήσεις των εταιρειών σύμφωνα με τους παραπάνω.

Written by admin in: Uncategorized | Tags: , , , ,
Jul
10
2007
0

Η πραγματικότητα για τα «σεξουαλικά αρπακτικά»του διαδικτύου και τα παιδιά μας

Νομίζετε ότι κινδυνεύουν τα παιδιά σας περισσότερο όταν είναι 7,8 ή 10 και βρίσκονται στο διαδίκτυο; Ε κάνετε μεγάλο λάθος. Μια ειδική επιτροπή στην Ουάσινγκτον (DC Internet Caucus Advisory Commitee) είπε τα εξής (έχει και βίντεο) (μεταφράζω απευθείας από το Boing Boing που παραθέτει μέρος του διαλόγου – Η έμφαση δική μου):

Όμως, η έρευνα στις περιπτώσεις που αναλύσαμε από αρχεία πραγματικών νομικών διώξεων, για παράδειγμα, αντικατροπτρίζει μια διαφορέτικη πραγματικότητα γι’ αυτά τα εγκλήματα. Πρώτο γεγονός είναι ότι τα περισσότερα θύματα διαδικτυακού σεξουαλικού εγκλήματος δεν είναι τα μικρά παιδιά. Είναι οι έφηβοι. Δεν υπάρχει σχεδόν κανένα θύμα στο δείγμα που συλλέξαμε – ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα νομικών υποθέσεων – που να εμπλέκετο παιδί κάτω των 13 ετών.
Το συνηθέστερο εγκληματικό σενάριο δεν συμπεριλαμβάνει βία ή άγνωστους που παριστάνουν δικτυακά άλλα παιδιά για να θέσουν τις βάσεις για μια απαγωγή ή επίθεση. Μόνο 5% των υποθέσεων περιείχε κάποιο είδος βίας. Μόνο 3% περιείχε απαγωγή. Είναι επίσης ενδιαφέρον ότι η παραπλάνηση δεν φαίνεται να είναι σημαντικός παράγοντας. Μόνο 5% των δραστών απέκρυψαν το γεγονός ότι ήταν ενήλικοι από τα θύματα τους. 80% ήταν ξεκάθαροι όσον αφορά στις σεξουαλικές τους βλέψεις με τον έφηβο που επικοινωνούσαν.
Οπότε αυτά δεν είναι κυρίως εγκλήματα σεξουαλικής βίας αλλά είναι εγκληματικές αποπλανήσεις που εκμεταλλεύονται τις κοινές εφηβικές αδυναμίες. Οι δράστες δελεάζουν τους εφήβους μετά από εβδομάδες συζητήσεων μαζί τους, κατόπιν παίζουν με την επιθυμία των εφήβων για έρωτα, περιπέτεια, ειδύλλιο, σεξουαλική πληροφόρηση, κατανόηση για να τους παρασύρουν σε συναντήσεις που οι έφηβοι γνωρίζουν ότι είναι σεξουαλικής φύσεως με άτομα αρκετά χρόνια μεγαλύτερά τους σε ηλικία.

Με λίγα λόγια, για να προστατέυσετε το παιδί σας, οι λύσεις δεν είναι η τεχνολογία, οι απαγορεύσεις, η κατασκοπία ή η τιμωρία. Η καλύτερη λύση είναι να το πληροφορήσετε με ειλικρίνια και θάρρος για την σεξουαλικότητα, να το μάθετε να είναι κοινωνικό στην ζωή του και να το στηρίξετε σε όλες τις δύσκολες στιγμές του, καταπολεμώντας την ανάγκη του για διαδικτυακούς (σεξουαλικούς) φίλους με ανοιχτή επικοινωνία και αμοιβαία εμπιστοσύνη.

http://www.boingboing.net/2007/06/13/sexual_predators_onl.html

Written by admin in: Uncategorized | Tags: , , ,
Jul
10
2007
0

Η Βραζιλία ξεκινά προσπάθεια καταπολέμησης του DRM

Δεν θα το περίμενε κανείς αλλά μεγάλες χώρες έχουν ανακαλύψει κάτι που εμείς οι «προχωρημένοι» Ευρωπαίοι ακόμα δεν έχουμε καν αρχίσει να εξετάζουμε. Οι τεχνολογίες DRM (Digital Restrictions Management) περιορίζουν την χρήση οπτιοακουστικού (και όχι μόνο) υλικού από τη στιγμή αγοράς του, περιορίζοντας αυθαίρετα τα δικαιώματα του χρήστη/αγοραστή όπως το πού «παίζει» το υλικό, πόσες φορές και για πόσο χρόνο. Ε, κάποιοι Βραζιλιάνοι αποφάσισαν ότι αυτό είναι απαράδεκτο.

Μια νέα καμπάνια που ξεκίνησε ο κύριος σύνδεσμος καταναλωτών της χώρας (IDEC – Institute for Consumer Defense) και ένα μεγάλο εκπαιδευτικό ίδρυμα (Center for Technology & Society της νομικής σχολής FGV) ζητά από τους χρήστες να εκθέσουν τις εμπειρίες τους με το DRM και πληροφορεί για τους κινδύνους που αυτές οι τεχνολογίες ελλοχεύουν για το μέλλον της καλλιτεχνικής δημιουργίας παγκοσμίως.

Αν ξέρετε να διαβάζετε Πορτογαλέζικα δείτε και την σελίδα της καμπάνιας.

http://www.boingboing.net/2007/06/06/national_antidrm_cam.html

Written by admin in: Uncategorized | Tags: , , ,

Powered by WordPress | Aeros Theme | TheBuckmaker.com WordPress Themes