Skewed Reality

Ευτυχείτε! Μόλις έμαθα από τις ειδήσεις της ΝΕΤ ότι έφτασαν σε συμφωνία η ΓΣΕΕ και η κυβέρνηση για συνολική σταδιακή αύξηση στους μισθούς των ιδιωτικών υπαλλήλων της τάξης του 12 και κάτι τις εκατό. Δεδομενου ότι το 12% του 680 (που είναι τώρα ο κατώτατος μισθός) δεν έχει καμμιά σχέση με το 3 και κάτι τις εκατό του πληθωρισμού, οι περισσότεροι εργατοπατέρες ήταν ευχαριστημένοι με ελάχιστες εξαιρέσεις. Άλλοι μίλησαν για ένα πολύ θετικό βήμα. Βέβαια αυτά τα παραπάνω ισχύουν για τη συλλογική σύμβαση εργασίας και μόνο ε… Αν γουστάρεις αύξηση, μπες υπό την σκέπη της ΓΣΕΕ… μμμ… Αναρωτιέμαι αν ισχύει και για τους συμβασιούχους (χα χα χου χου χα χα χιούμορ).

Ντάξει. Δε λέω, καλό είναι που θυμήθηκε η κυβέρνηση και τους ιδιωτικούς υπαλλήλους που τραβάνε το κουπί και δεν έχουμε βουλιάξει ακόμα ομαδικώς. Καλό και που η ΓΣΕΕ κάνει διάλογο επί του θέματος με την κυβέρνηση. Εγώ όμως, γιατί νιώθω ότι με κοροϊδεύουν; Μήπως πήγε για χρυσόμαλλο δέρας η ΓΣΕΕ και βγήκε με χρυσόμαλλο τέρας; Θα δίνονταν αυτά τα ψίχουλα αν η κυβέρνηση δεν αντιμετώπιζε αυτό το (τεχνητό ή μη) αρνητικό κλίμα με τις απεργίες παντού; Σου λέει, αφού απεργούν οι δημόσιοι υπάλληλοι, ας προσπαθήσουμε να μην χάσουμε τους ψηφοφόρους που είναι ιδιωτικοί υπάλληλοι. Δούναι και λαβείν, όπως ήταν πάντα στην Ελλάδα… Γιατί ο Έλληνας ψηφίζει με βάση το πορτοφόλι του κι όχι το μέλλον του.

Λέτε το πρόβλημά των ιδιωτικών υπαλλήλων να λυθεί εάν παίρνουν 40 ευρώ το μήνα παραπάνω; Η ακρίβεια σε είδη καθημερινής ανάγκης καλπάζει με ρυθμούς πολύ ανώτερους του πληθωρισμού (αύξηση πάνω από 20% στα τελευταία 2 χρόνια). Με τους συμβασιούχους-όμηρους και τους ανέργους τι θα γίνει; Με το μαύρο χρήμα τι θα γίνει; Με τους ανασφάλιστους τι θα γίνει; Με τα καρτέλ των supermarket τι θα γίνει; Με το σαμποτάζ που κάνει η πολιτεία στις καταναλωτικές οργανώσεις με δημιουργία συμβουλίου υπό τον έλεγχό της τι θα γίνει; Εμένα ας μου δίνανε 700 ευρώ αλλά να με ασφαλίζανε τουλάχιστον, να μου δίνανε μια πιθανότητα να βρω δουλειά. Ήμουν 8 μήνες άνεργος και βγήκα από την Ελλάδα να δω έναν συγγενή μου και μου αφαίρεσαν την ιδιότητα του μακροχρόνια ανέργου!! Όχι φίλε μου, είσαι άνεργος άρα πρέπει όλη σου η ζωή να είναι ψωμί, τυρί (τι τυρί, αυτό κάνει 20 ευρώ το κιλό, ελιές) και εκεί στη πίεση. Και φυσικά αν δεν είσαι μακροχρόνια άνεργος δεν μπορείς να συμμετάσχεις στα ελάχιστα χρήσιμα προγράμματα του ΟΑΕΔ…

Κακά τα ψέματα φίλοι αναγνώστες (αν είστε πάνω από 2, νομίζω μόνο ο γούγλης με διαβάζει πια). Οι μόνοι δρόμοι για έναν νέο απόφοιτο (και με μεταπτυχιακά) είναι ακόμη:

1. Το εξωτερικό: Όπου και καταλήγει όποιος έχει μάθει να σκέφτεται πρακτικά και θέλει να κάνει καριέρα
2. Η επιχειρηματικότητα: απαιτεί ικανότητες που δεν διδάσκονται πουθενά στην Ελλάδα και αν σκεφτεί κανείς τι σημαίνει μια αποτυχία για έναν νέο άνθρωπο στην Ελλάδα είναι σχεδόν απαγορευτική η απόπειρα. Για τέτοιες κινήσεις στην περιφέρεια δεν γίνεται καν λόγος. Παρά τις επιδοτήσεις τα χρήματα πηγαίνουν σε προσυμφωνημένα «πηγαδάκια» μικροεταιρειών που ήδη λαμβάνουν μέρος στις τοπικές κλίκες. Και για να καταλάβετε, ένας δήμος εδώ γύρω (μακριά πολύ από τα μεγάλα αστικά κέντρα, μιλάμε για ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ) έβγαλε προκήρυξη 1.000.000+ ευρώ για πληροφοριακό σύστημα, κλασσικά υπέρογκο ποσό για την δουλειά που απαιτείται φυσικά, και μαντέψτε τους όρους: να έχει ο ανάδοχος τζίρο πάνω απο 1.000.000 ευρώ ετησίως. Οπότε για ποιά επιχειρηματικότητα μιλάμε; Φωτογραφία ήταν όλη η προκύρηξη για μια γνωστή εταιρεία που έχει κερδίσει (έκπληξη) πολλές από τις προκηρύξεις του συγκεκριμένου δήμου στο παρελθόν. Και όλοι οι τοπικοί «πληροφορικάριοι» να έκαναν εταιρεία (πάνω από 20 άτομα και 5 εταιρείες) και πάλι δε θα έπιαναν τα κριτήρια… Εκτός βέβαια αν ανακαλύψουμε το επόμενο facebook / google. Οι χρηματοδοτήσεις των 20000Ευρώ που δίνονται απαιτούν αν έχεις ήδη…. 20000 Ευρώ για να τις πάρεις για να υλοποιήσεις το επιχειρηματικό σου σχέδιο. Και ποιός υποβάλλει επιχειρηματικό σχέδιο στην Ελλάδα; Εδώ κλέβονται ακόμα και οι ιδέες κύριοι…
3. Το δημόσιο: Μας έμεινε το δημόσιο από το παρελθόν αλλά για να μπεις πρέπει να έχεις μέσο. Πχ. για να γίνεις καθηγητής πρέπει να δώσεις ΑΣΕΠ, δηλαδή παιδαγωγικά και την ειδικότητά σου. Όλοι όσοι ξέρω που πέρασαν μου είπαν ότι το ΑΣΕΠ ήταν «λόττο» λόγω του όγκου της ύλης και του τρόπου διεξαγωγής (μια φορά εξέταση, επίπονες διαδικασίες, ΚΟΣΤΟΣ για κάθε συμμετοχή, ταξίδι για κάθε συμμετοχή και στο τέλος έχεις και το μπαμπούλα της συνέντευξης όπου σε βγάζουν άμα θέλουν και τρελλό). Γνωστός μου ερωτήθηκε για τα χόμπι του και για την καταγωγή του και μόνο μια ερώτηση επί του θέματός του. Φυσικά κόπηκε, δεν το συζητώ. Και να μη μιλήσω για την πιθανότητα αμφισβήτησης του αποτελέσματος… Εδώ άλλοι που πέρασαν ακόμα είναι αδιόριστοι μετά από 5+ χρόνια και πετάνε αυγά στο υπουργείο παιδείας.
4. Ο ιδιωτικός τομέας: ΜΕ 12% αύξηση σε 3 χρόνια μπορούμε όλοι οι ιδιωτικοί υπάλληλοι να νιώσουν καλύτερα για τις ατελείωτες, ανασφάλιστες, καταχρηστικές, παράνομες (κατά την Ευρωπαϊκή Ένωση) ώρες εργασίας, τον εκβιασμό από τους μεγάλους εργοδότες που γνωρίζουν ότι είναι οι μόνοι που μπορούν να προσφέρουν καριέρα στην Ελλάδα (Κόκκαλης, κλπ), τον φόβο της απόλυσης όταν ανεβούν σε μια υψηλότερη βαθμίδα μια και οι υπέρ-μορφωμένοι νέοι δεν συγκρίνονται με έναν 45άρη που δουλεύει 60ωρες εβδομάδες επί 20 χρόνια (και ζητάνε και 700 ευρώ και δεν έχουν και παιδιά-οικογένεια)…. Βαρέθηκα να γράφω.

Πεσσιμιστής; Ναι, αποψε είπα να κάνω μια εξαίρεση. Εξακολουθώ πάντως να πιστεύω ότι για όλους τους καρεκλόσαυρους-δεινόσαυρους της γενιάς των πατεράδων πλησιάζει η ώρα της κρίσεως. Εξάλλου από τα δικά τους λεφτά ζούμε ακόμα.