Jun
11
2012
0

Ισλανδία – Για να μη ξεχνάμε

Λένε οι πολιτικοί μας για «ιστορικές στιγμές». Ιστορικές στιγμές προκύπτουν όταν οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να εφαρμόσουν τα διαχρονικά ιδανικά των ανθρώπων, αυτά που ανήκουν σε όλους, όχι στη φατρία του καθενός. Όπως για παράδειγμα η ισότητα, η ελευθερία, η ανεξιθρησκεία, ο σεβασμός στον άλλον, η αλληλεγγύη και η Δημοκρατία. Τα φώτα της Δημοκρατίας που δώσαμε υποτίθεται στους Βαρβάρους, φέγγουν ακόμη. Αλλού, σε μακρινούς ανθρώπους.

The decision has jeopardised all the work done by the government to rebuild the icelandic economy. In its statement to the IMF it agreed in November to finalize a binding agreement in the IceSave debate and that is one of the conditions to get further loans from the Fund.

– Johanna Siguroardottir – Πρωθυπουργός της Ισλανδίας.

Εξήγηση: Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μας, πάγωσε κι έστειλε σε δημοψήφισμα το ψήφισμα του κοινοβουλίου μας, το οποίο λέει να πληρώσει το κράτος μας τις φαλιριμένες τράπεζες. Το δημοψήφισμα ξέρουμε ότι θα το χάσουμε, κι αυτό θα μας κοστίσει την επόμενη δόση του ΔΝΤ.
Σας θυμίζει τίποτα; Έτσι, για να μπαίνουμε σε μια προοπτική λιγάκι μέρες που είναι.

Κι ακολουθεί συνέντευξη με τον Πρόεδρο της Ισλανδίας (3:45), τον Κο Grimmson. Αυτός, πιεζόμενος από τον αναιδέστατο Βρετανό «δημοσιογράφο», ψυχρός σαν αγγούρι (που λένε και οι Άγγλοι), πατάει τον δεύτερο σαν οδοστρωτήρας:

  • We have an election participation of over 90%
  • In Britain it is parliament which is sovereign, in Iceland it is the Nation and the will of the people which is sovereign.
  • I thought the new Europe we were talking about was not only about market reforms but also about Democracy and the will of the people, the improvement(?) between the old Europe and the new Europe.

Σας μεταφράζω:

  • Έχουμε συμμετοχή στις εκλογές, πάνω από 90%
  • Στην Μ. Βρετανία κυρίαρχο είναι το Κοινοβούλιο, στην Ισλανδία είναι το Έθνος και η θέληση του λαού που είναι κυρίαρχα.
  • Νόμιζα ότι η Νέα Ευρώπη για την οποία μιλάμε δεν επρόκειτο μόνο περί μεταρρυθμίσεων της αγοράς αλλά επίσης και περί της Δημοκρατίας και της θέλησης των λαών, η βελτίωση/διαφορά (σημ. δεν ακούγεται καλά) μεταξύ της παλιάς και της νέας Ευρώπης.

Πού πήγε το όραμα της Ευρώπης των λαών;

May
19
2012
0

«There is no shortcut to freedom»

Δεν είναι κακό να έχει κανείς όνειρα. Πιστεύω ότι πρέπει όλοι να θέτουμε στόχους λίγο ψηλότερους από τις τρέχουσες δυνατότητές μας. Αλλιώς, θα φτάσουμε στο όνειρό μας και μετά τι ταξίδι θα μείνει, Οδυσσέα;

Αφορμή για τις σκέψεις αυτές ήταν οι 40.000 Σουηδοί , μέσα στη βροχή, τους οποίους θεωρούμε ψυχρούς και κατώτερους διότι εμείς έχουμε «μεσογειακό ταμπεραμέντο». Ένας από τους δικούς τους ήταν δολοφόνος, ρατσιστής και «φυσιολογικός». Κι αυτό το τελευταίο δεν το παρέβλεψαν – πως ζούσε ένας τέτοιος άνθρωπος ανάμεσά τους. Το δέχτηκαν κι απάντησαν θετικά.

Άρθρο του Γκαζμέντ Καπλάνι

Βίντεο:

(το αρχικό τραγούδι του Pete Seeger με την απίστευτη ατάκα του τίτλου)

Ας ξεχάσουμε λοιπόν την ιδεολογική, εθνική και κοινωνική «καθαρότητα» κι ας δεχτούμε ότι
α) δεν θα είμαστε ποτέ όλοι ίδιοι
β) το σωστό δεν είναι πάντα το δικό μας
γ) ο πλανήτης είναι στρόγγυλος: αν διώξουμε κάποιον αρκετά μακριά, θα βρεθεί πίσω μας

 

Powered by WordPress | Aeros Theme | TheBuckmaker.com WordPress Themes