Ασφάλεια υλικού: Μια ιστορία τρόμου
Πίσω στον χρόνο, τις 7 Μαΐου φέτος, η TSA, η οργάνωση υπεύθυνη για την ασφάλεια των αερομεταφορών στις ΗΠΑ, έχασε έναν σκληρό δίσκο με τα προσωπικά στοιχεία 100.000 περίπου υπαλλήλων της. Το σίγουρο είναι ότι αυτές οι πληροφορίες, στα χέρια των τρομοκρατών, θα ήταν πολύ χρήσιμες. Όταν γνωρίζεις τα στοιχεία των ελεγκτών στο σημείου ελέγχου ασφαλείας του αεροδρομίου δεν είναι δύσκολο να εκβιάσεις ή τουλάχιστον να επηρεάσεις την αποτελεσματικότητα αυτών των ανθρώπων.
Η TSA έκανε την ανακοίνωση το βράδι της Παρασκευής, ελπίζοντας ότι δεν θα δοθεί και πολλή σημασία αλλά… άνθρακες ο θησαυρός. Βούηξε ο τόπος και τελικά αναγκάστηκαν να δημιουργήσουν ολόκληρη ειδική περιοχή στον ιστοτόπο τους για να πληροφορήσουν τους 100.000 υπαλλήλους τους για την τύχη των προσωπικών τους δεδομένων. Εκεί λοιπόν διακρίνω υπηρεσίες για την προστασία των υπαλλήλων από απάτες με αιχμή δωρεάν ελέγχους του credit τους (οι απατεώνες μπορούν να κάνουν αγορές και δάνεια με βάση τα κλεμένα στοιχεία). Περίεργο όμως που μια υπηρεσία που κόπτεται τα μάλα για την «τρομοκρατική απειλή» και ταλαιπωρεί τόσο κόσμο δεν ανησυχεί καθόλου για την χρήση των πληροφοριών αυτών για την παράκαμψη των ελέγχων στα αεροδρόμια ή αλλού… Ούτε έναν καθησυχαστικό λόγο δεν βρήκα.
Ακόμα πιο σημαντικό και μάλλον περισσότερο επί της ουσίας είναι το θέμα του δίσκου που χάθηκε. Ενώ υπάρχει εντολή της υπηρεσίας να κρυπτογραφούνται όλες οι συσκευές αποθήκευσης δεδομένων που μετακινούνται από υπαλλήλους, ο δίσκος δεν είχε κρυπτογραφηθεί. Ξεχνάμε συχνά να αναλογιστούμε το κόστος μιας απώλειας υλικού.
Τι θα κοστίσει σε μια εταιρεία η κλοπή του ηλεκτρονικού υπολογιστή της γραμματείας, ή της υποδοχής ενός ξενοδοχείου; Σε μια εποχή όπου η Ελλάδα έχει πια ανεξάρτητη αρχή προστασίας προσωπικών δεδομένων, δεν αρκούν πια αυτές οι ερωτήσεις. Πρέπει να αναρωτηθεί κανείς τι κόστος θα έχουν οι πελάτες του στις παραπάνω περιπτώσεις καθώς και κατά πόσον εκτίθεται νομικά σε μηνύσεις ή πρόστιμα από την Αρχή.
Δεν αρκεί λοιπόν να κρατά κανείς αντίγραφα ασφαλείας, πρέπει να φροντίζει, για την δική του προστασία, να κρυπτογραφεί τα δεδομένα σε κάθε υπολογιστικό σύστημα ή βάση δεδομένων, ειδικά αυτές που αποθηκεύονται διαδικτυακά (όπως είναι συχνή τακτική σήμερα). Αναρωτηθήκατε ποτέ σε πόσους εμπιστεύεστε τα προσωπικά σας δεδομένα καθημερινά και τι κάνουν αυτοί για να τα προστατέψουν;
Πολλά και διάφορα νέα από την Αμερική. TSA x 2, κάμερες ασφαλείας και διάφανα σακίδια στα σχολεία. Κάτω η τρομοκρατία… ζήτω η τάξις, η πειθαρχεία κι η ασφάλεια! Κι αν αναρωτιέστε γιατί ασχολούμαι με αυτούς, κοιτάξτε γύρω σας και μάθετε τι ψηφίζεται στην Ευρώπη τελευταία για την ασφάλειά μας.
Εάν θέλατε να κάνετε μια ταινιούλα που να διακωμωδεί ασ πούμε την τηλεοπτική σειρά που μισείτε, θα ήταν νόμιμο να χρησιμοποιήσετε τμήματα της σειράς αυτής;
